Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5393 K.2015/1223

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde geceleyin saat 20:25 sularında ağabeyi müştekinin işyerine gitmek için yürüdüğü sırada cadde üzerinde 1 koli cola ile koşmakta olan suça sürüklenen çocuğu gören tanık ...'ın, ağabeyinin işyerine çok yakın olması nedeni ile şüphelenip, işyerinin önüne baktığında kaldırım üzerinde bulunan colalar ile suça sürüklenen çocuktaki colanın aynı marka olduğunu anlayıp peşinden koşarak yakaladığı ve adı geçen tarafından alınıp 200 m öteye bırakılan 3 koli colayı da bulundukları yerden aldıklarını beyan ettiği olayda;

suça sürüklenen çocuğun kesintili takip sonucu yakalandığı ve bu şekilde eylemin tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması ve UYAP'tan yapılan sorgulamada, suç tarihinde güneşin saat 17:20'de battığı, hırsızlık eyleminin saat 20:35 sularında gerçekleştiği ve suçun anılan Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,