Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5398 K.2015/8682

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, mahkeme kararının gerekçe kısmında suça sürüklenen çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyet almadığı, duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alındığında yaptığı suçtan pişman olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluştuğu belirtilerek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında, aksi düşüncelerle hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmeyeceği yönünde çelişki oluşturulması,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca, sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-Hırsızlık eyleminin, suça konu olan aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması