Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5487 K.2015/5128

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü, 1937/23 – 1938/9 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanığın tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde şikayetinden vazgeçen yakınanın sağlam ve muhkem kapısını kırarak gerçekleştirdiği hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1,522, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1, 151/1, 66/1-e, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda;zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın belirlenemeyen saat diliminde müştekinin konutundan pencere camını kırarak işlemiş olduğu hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları nedeniyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 151/1. maddesindeki suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 17.11.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,