Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5488 K.2015/7788

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü, 1937/23 – 1938/9 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanıkların tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde şikayeti devam eden yakınanın sağlam ve muhkem asma kilidin kırarak gerçekleştirdikleri hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 66/1-e, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/1-d. maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 14.07.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,