Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5733 K.2015/846

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411 esas 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; suça sürüklenen çocukların, katılana ait motosikleti, kullanım gereği yol kenarında açıkta park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 142/1-e kapsamında yer almasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması

2-Hırsızlık eyleminin, suça konu olan aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması;

3- Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1 maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

4-Toplam 13,50TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun anlaşıldığı halde hazineye irat kaydına hükmedilmesi,