Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/579 K.2015/2613

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılana ait kapıları kilitli aracın kapısını saptanamayan bir biçimde açarak çalan sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,