Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/5858 K.2015/8528

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3.maddesinin her suç için ayrı ayrı uygulanması gerekirken, yazılı biçimde bir defa uygulanmasına karar verilmesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait işyerine girerek hırsızlık yapan sanığın izinsiz girmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden “müstakil bir zarar” yaratmadığı, hırsızlık suçundan ayrıca cezalandırılmalarına karar verildiği dikkate alındığında; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken, “müştekinin zararının karşılanmaması nedeniyle” biçiminde somut olay ile örtüşmeyen 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, sanık yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezanın bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14.madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Suçun birden fazla kişi tarafından işlenmediği halde TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması,

b-5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3.maddesinin her suç için ayrı ayrı uygulanması gerekirken, yazılı biçimde bir defa uygulanmasına karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

C-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Polis memurlarının müştekinin işyerinden kan izlerini takip ederek sanıkların kaldığı metruk eve geldiğinde sanıklar ... ve ...'un uzanır vaziyette olup sanık ...'ın ayakta olduğu, sanıklar ... ve ...'ın üzerine atılı suçları kabul etmeyerek, kendilerinin evde alkol aldıkları sırada sanık ...'un bir ara dışarı çıktığını ellerinde yiyecek ve içeceklerle geldiğini, kendilerinin yemediğini ifade ettikleri, sanık ...'un ise atılı suçlamaları kabul ederek ne şekilde işlediğini hatırlamadığını ifade ederek diğer sanıklara herhangi bir suç isnadında bulunmadığı, sanıklar ... ve ...'ın suçlara katıldığını gösterir her türlü şüpheden uzak, savunmalarının aksini kanıtlayan, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığından sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Müştekiye ait işyerine girerek hırsızlık yapan sanıkların izinsiz girmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden “müstakil bir zarar” yaratmadığı, hırsızlık suçundan ayrıca cezalandırılmalarına karar verildiği dikkate alındığında; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken, “müştekinin zararının karşılanmaması nedeniyle” biçiminde somut olay ile örtüşmeyen 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, sanıklar yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezanın bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,