Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/6129 K.2015/9636

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın müştekinin evinden 1 hafta içerisinde farklı tarihlerde para ve ziynet eşyalarını çaldığının anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 43. maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

29.11.2007 tarihli önceki kararda sanığın neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve karşı temyiz olmadığının anlaşılması karşısında, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeden neticeten 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,