Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/6324 K.2015/8836

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların 23.12.2009 günü müştekinin sorumlusu olduğu markete giderek 5 paket badem ve 7 paket antep fıstığını hırsızladıkları, 23.12.2009 günü sanıkların herhangi bir yer göstermesi olmaksızın içinde bulundukları araç içerisinde yapılan arama neticesinde 3 paket badem ve 7 paket antep fıstığının ele geçirildiği ve ertesi gün kolluk tarafından tarafından müştekiye iade edildiği olayda,

kalan kuruyemişlerin bedeli ile ilgili olarak ise müştekinin iddianame kabul tarihi olan 15.01.2010 tarihinde dilekçe vererek tüm zararının giderildiğini beyan ettiği ancak zararının iddianame kabul tarihinden önce mi sonra mı giderildiğinin açıklığa kavuşturulamadığı, bu nedenle öncelikle müştekiye ihtiyaç duyulması halinde ise sanıklara ödemenin kim tarafından, dilekçe tarihinden önce mi dilekçe günü mü, dilekçe günü ise hangi saatte yapıldığının sorulması, iddianamenin kabulü ile ödemenin aynı gün yapıldığının tespiti halinde UYAP kayıtlarının tetkiki ile dilekçe kayıt saatinin ve iddianame kabul saatinin belirlenmesi,

tüm bu işlemler sonrasında ödemenin iddianamenin kabul tarihinden önce yapılmış olduğunun tespiti halinde sanıklar hakkında TCK'nın 168/1; iddianame kabul tarihinden sonra yapılmış olduğunun tespiti halinde TCK'nın 168/2, ödeminin yapıldığı gün ve saat belirlenemez ise şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak TCK'nın 168/1. maddesinin uygulaması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-95 TL tutarındaki 12 paket kuruyemişin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne göre az kabul edilemeyeceği gözetilmeden, yanlış değerlendirme sonucu 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi ile uygulama yapılması

3-Sanıklar müdafii Av. İ.... H... Ş...'un 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

4-Sanıklar A.. B.. ve R.. S.. hakkında TCK m. 168/2. maddesi uygulanırken sonuç cezaya göre oranın ½ yerine 2/3 olarak gösterilmesi,

5-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,