Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/6337 K.2015/8562

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay günü saat 21.00 sıralarında müştekinin teşhir amacıyla işyeri dışındaki tezgah üzerine koyduğu 4 çift ayakkabıyı aldığı, UYAP sorgulamasında suç tarihinde güneşin 16.39 da battığı, TCK nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 17.39 dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; eylemin açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu görülmekle, sanık hakkında aynı yasanın 141/1. maddesi ile yapılan uygulamanın doğru olduğu kabul edilerek bu yönde eleştiri getiren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 23,50 TL davetiye giderinden sanığın sarfına neden olduğu 11,75 TL nin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,