Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/6645 K.2015/9877

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yakınanın yol üzerine park ettiğini beyan ettiği aracına ne şekilde girilip nasıl çalıştırıldığı araştırılıp belirlenmeden olayda uygulama imkanı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine göre uygulama yapılması

3-Yakınanın olayın ardından alınan beyanlarında, aracını saat 03.00 sıralarında park ettiğini sabah kalktığında ise yerinde olmadığını gördüğünü söylediği, sanığın ise üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; yakınanın soruşturma beyanları ile çelişen ve ne şekilde tespit ettiği anlaşılamayan mahkeme beyanlarındaki aracın 03.00-04.00 arasında çalındığı yönündeki anlatımına dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 143. maddesinin uygulanması,