Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/6790 K.2015/10224

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun hükümden sonra mahkemeye verdiği anlaşılan ve altında imzası bulunan 14/03/2011 tarihli dilekçesinde, çalınan eşyasına karşılık zararının 07.03.2011 tarihinde karşılandığını belirtmiş olması nedeniyle, mağdura dilekçe içeriğinin doğru olup olmadığı sorulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirlemesinde zorunluluk bulunması,

2-Sabıkasız olan suça sürüklenen çocuğun mahkemede pişmanlığını dile getirip mağdurun zararını karşılamak istediğini belirtmesi karşısında yetersiz gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,