KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/7050 E., 2015/9740 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 6 ay 20 gün ve mala zarar verme suçundan 26 gün hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun daha önce hapis cezasına mahkum olmamasına göre aynen açıklanan hükümde verilen 6 ay 20 gün ve 26 gün hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesi zorunluluğunu etkilemeyeceği nazara alınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/3. fıkrası uyarınca bu fıkranın 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
2) Mahkeme tarafından hırsızlık suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK m. 31/3 gereğince yapılan 1/3 oranında indirimin TCK m. 168/1. gereğince yapılan 2/3 indiriminden sonra uygulanarak TCK 61. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/7050, K. 2015/9740, 23 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama