Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7075 K.2015/10118

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi Ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7/1. maddesi gereğince, sanığın sorgusu sırasında görev yapmak üzere Baro tarafından görevlendirilen sanık müdafiinin görevinin iddianamenin kabulü kararı ile sona erdiği gözetilmeden, tebligat yapılarak duruşmalara çağrılması, sanığın bilgisi dışında yetkisi sona eren müdafiiye ek savunma hakkı verilerek iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 142/2-c maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Olay günü mağdurun maddi hasarlı trafik kazasına karışması nedeniyle aracından inerek hırsızlık olayı ile ilgilisi olmayan diğer kazazede ile konuştuğu sırada mağdurun araç camını açık bırarak gitmesini fırsat bilen sanığın açık olan camdan elini uzatmak suretiyle 2 adet cep telefonunu aldığı ve uzaklaşmadan yakalandığı olayda, kanunun aradığı korku veya kargaşa yaratacak nitelikte doğal afet veya sosyal olayın varlığından bahsedilemeyecek ise de, kaza yapması nedeniyle aracından inen ve henüz kazanın etkisinde olması nedeniyle malını koruyamayacak durumda olan müştekiye yönelik eylemin TCK'nın 142/2-a maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 142/2-c maddesi ile uygulama yapılması,