Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7080 K.2016/9534

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ...’ın ...’e ve ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, sanık ...’ın ...’ya yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığı’nın ihlali ve mala zarar verme, sanık ...’ın ...’ye yönelik hırsızlık, mala zarar verme suçları ile sanıklar ... ile ... hakkında ruhsatsız silah bulundurmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas ilamları bulunduğu görülmesine karşın sanıklar hakkında TCK'nın 58 maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca 6 ay olarak belirlenen temel cezadan aynı Yasa'nın 119/1-c maddesine göre arttırım yapıldığı sırada 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmiş ise de sanıklar hakkında aynı Yasa'nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirime gidilmesi neticesinde sonuç cezanın doğru şekilde belirlendiğinin anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç öncesi ve sonrasında müştekilerin ikametlerinin yakınında bekleyerek hem gözcülük yapan hem de diğer sanıkların olay yerine araba ile ulaşımını sağlayan ...'ın, hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, TCK'nın 37/1. maddesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile “yardım eden” olarak kabulü ile cezasından aynı Yasa'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin birinci, ikinci ve dördüncü fıkralarındaki bazı sözcüklerin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının anılan Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki ''hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak'' hükmü gereğince infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ...'in müşteki ..., ..., ... ve ...'e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve müştekiler ... ile ...'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca 6 ay olarak belirlenen temel cezadan aynı Yasa'nın 119/1-c maddesine göre arttırım yapıldığı sırada 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmiş ise de suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirime gidilmesi neticesinde sonuç cezanın doğru şekilde belirlendiğinin anlaşılması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle teblignameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratına" ilişkin bölümlerin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ...’ın müşteki ...’ye yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamından, sanık ...'ın yargılamanın kolluk ve savcılık aşamalarında samimi beyanlarda bulunarak diğer müştekilere yönelik eylemleri tafsilatlı biçimde anlattığı, yargılamanın ve mahkumiyet hükümlerinin isabetli olarak sanığın bu beyanlarına dayandığı ancak diğer müştekilere yönelik eylemlerin aksine ...'nin otosundan hırsızlık olayına ilişkin hiçbir aşamada ikrarı bulunmadığı ve diğer sanık ...'in evinden çıkan amfilerle bir ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında sanığın isnad konusu eylemi işlemediğine ilişkin aşamalardaki beyanlarının aksinin her türlü şüpheden arınmış deliller marifetiyle ispatlanamadığı,

sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı, “cezaların şahsiliği” ve “şüpheden sanık yararlanır” evrensel hukuk kuralları nazara alınarak sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,