Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7091 K.2015/9271

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura ait cep telefonunu binadan sayılan internet kafenin içerisindeki masa üzerinden hırsızladığının, suçun işlendiği anda cep telefonunun mağdurun elinde veya üzerinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,