Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7145 K.2015/9488

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının 09.03.2012 tarih, 2012/79 Karar sayılı karar ile yaşı büyük sanığın yargılaması ile birleştirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği,

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine uyarınca onsekiz yaşını doldurmamış sanıkların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, oturumun kapalı yerine açık yapılması hükmün dahi açık oturumda tefhim edilmesi giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 50/5 maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 6217 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanık ...'ın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan neticeten hükmedilen 6 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilerek 4.000,00 TL adli para cezasına hükmolunduğu, adli para cezası ödenmezse hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de;

suça sürüklenen çocuk hakkında aynı zamanda TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanma koşullarının bulunduğu ve uygulanması halinde hapis cezasının kısa süreli olmayacağı ve atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, yapılan uygulama suça sürüklenen çocuk lehine kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kolluk görevlilerince yakalanan sanığın ve suça sürüklenen çocuğun, kaldıkları otelde yakalanan eşyalar dışında, suça konu diğer eşyaları sakladıkları yeri kolluk görevlilerine göstererek mağdura iadesini sağladıkları olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,