Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7192 K.2015/9683

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ...'ın adli sicil kaydında bulunan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/87-263 E, K sayılı ilamın tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı şekilde TCK'nın 43/1. maddesinin 143/1. maddesinden önce uygulanması ve sanığa temel ceza tayin edilip TCK'nın 43/1 ve 143/1. maddelerinden dolayı artırım yapıldıktan sonra TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken; hükmedilen hapis cezasının “1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası” yerine “1 yıl 4 ay 17 gün hapis cezası” olarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-Kasten işlemiş oldukları suç dolayısıyla hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin c bendinin aynı maddenin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kendi alt soyları dışında kalan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından infaz tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve sanık ... ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar yönünden hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından “1 yıl 4 ay 17 gün hapis cezası” ibarelerinin çıkarılarak yerine 5237 sayılı

TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca mahkemesince takdir edilen 2 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince 1/6 oranında artırılıp daha sonra aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılıp, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca elde edilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılması sonucu, netice olarak “1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası” ibarelerinin yazılması ile hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,

yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar.