Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/7696 K.2015/10933

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun gece vakti işlendiği ve mahkemenin uygulamasının doğru olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki düşünceye bu yönüyle iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içinde ................... Hastanesi'nden verilen 17.03.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda ''sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun'' belirtildiği, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin tarih kısmı okunamayan raporunda ''sanığın 25.04.2011 tarihinde açılan dosyası ile yapılan muyanesine göre akıl hastası olduğu ve cezai sorumluluğu bulunmadığının'' belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

sözkonusu iki rapor arasında çelişkinin giderilmesi için sanığın Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek 5237 sayılı Yasa'nın 32 ve 34. maddeleri uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının kesin olarak saptanmasında zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a-Hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

b-Suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamına giren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,