Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8150 K.2015/3336

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, müştekinin 25.05.2010 tarihinde ceketinin cebinde olan 2.350 Euro parasını akşam evine gittiğinde olmadığını farkettiği, müştekinin ertesi günü okula gittiğinde olay günü öğretmen masasının sandalyesinde ceketi asılı iken öğrencilerinden suça sürüklenen çocuk Beyza'nın öğretmen masasına oturduğunu tespit etmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk ile anne ve babasını okula çağırdıkları, suça sürüklenen çocuğun okul müdürüne parayı aldığını söylemiş ise de akabinde kendisini müdürünün hapse girmekle korkuttuğu için babasının da bir çaresini bulup olayın kapanacağı düşüncesi ile böyle bir beyanda bulunduğunu söylediği,

üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun savcılık ve mahkemece müdafii huzurunda alınan savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, suça sürüklenen çocuğun okul müdürüne beyanından başka yüklenen suçu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku ilkesi uyarınca atılı hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,