Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8222 K.2016/1585

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın 10.07.2010 günü arkadaşı ile ....... Lahmacun ve Pide Salonu adlı işyerinde oturup konuştukları esnada telefonunun masa üzerinde bulunduğu, bir ara telefonunun masada olmadığını farkederek çalındığını anlayıp müracaatta bulunduğu, TİB kayıtlarından suça konu telefona, kararın gerekçesinde belirtildiği gibi suç tarihinde değil, suç tarihinden altı gün sonra 16/07/2010 tarihinde sanığın hattının takılarak ilk defa kullanıldığının tespit edildiği,

sanığın tüm aşamalarda suça konu cep telefonunu çalmadığını, yürürken yerde bulduğunu, kırık vaziyette olduğunu, kartını takarak kullandığını ve daha sonra çalışmadığı için attığını beyan ettiği, sanığın bu savunmasının aksine hiçbir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, mevcut delil durumu itibariyle sanığın eyleminin TCK'nın 160. maddesinde düzenlenmiş olan "kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf" suçunu oluşturduğu halde,

sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı yazılı şekilde hüküm kurulması ile kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında. 5560 sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasa'nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,