KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/8231 E., 2016/59 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
28.04.2011 tarihli kararın gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu belirtilip yazım hatası sonucunda hüküm fıkrasında TCK'nın 142/2-b-son maddesi ile 2 yıl cezalandırılmasında karar verilmiş ise de mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edildiğinden; suça sürüklenen çocuğun müştekinin park halindeki aracının kapı kilit göbeğini kırarak araç içindeki malzemeleri çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, sonuç cezayı değiştirmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayini,
2-Yargılama gideri olarak hesaplanan 6,00 TL'nin, CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklikle terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/8231, K. 2016/59, 11 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama