Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8295 K.2016/961

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-26.01.2011 tarihli "....." tutanağına göre sanığın araç ile seyir halinde iken şüphe üzerine kolluk güçlerince durdurulduğunda incelenen dosya konusu aracı da çalmış olduğunu ve yakıtının bitmesi nedeniyle bıraktığı yeri de göstererek mağdura iadesini sağlaması karşısında, öncelikle kısmi iadeden dolayı sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rızasının bulunup bulunmadığı yakınandan sorulup, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yakınanın .....plaka sayılı aracını evinin önüne 24.01.2011 tarihinde park edip ertesi gün saat 07.00 sıralarında baktığında yerinde olmadığını gördüğünü belirtmesine ve sanığın da 26.01.2011 tarihli kolluk ifadesinde saat 01.00 sıralarında çaldığını belirttiği aracın inceleme konusu hırsızlık suçuna ait aracın çalınma saati değil başka bir hırsızlık olayına konu ..... plaka sayılı aracın çalınma saati olduğunun anlaşılması karşısında; inceleme konusu suçun işlendiği saatin kesin olarak tesbiti yapılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

3-TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değeri, suçun işleniş şekli dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini

Kabule göre de;

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,