Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/851 K.2015/703

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklardan ...'ün 08.05.2008 günlü kararı süresinde temyiz ettiği ancak, temyiz harcını yatırmadığı sebebi ile 04.10.2011 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararın verildiği, sanığın anılan hükmü de süresinde temyiz ettiği, 08.05.2008 günlü ilk hükümdeki yasa yolu ve yöntemi eksik olarak gösterildiği gibi sanığın red kararının temyizi sırasında temyiz harcını yatırarak anılan eksikliği de giderdiğinin anlaşılması karşısında mahkemenin 04.10.2011 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

I-Sanıklar hakkında yakınanlar ... ve ...'a yönelik eylemleri sebebi ile kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 15.03.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında yakınan ...'ya yönelen eylemi sebebi ile kurulan hükmün incelenmesine gelince;

T.C. Anayasasının 141, 1412 sayılı CMUK'nın 32, 260, 308/7. maddeleri (5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 289/1-9. maddeleri) uyarınca mahkeme kararlarının; sanıkları, mağdurları, C.Savcısını ve herkesi inandıracak ve de Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması, Yargıtay’ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için;

mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden ve bu ilkelere uyulmadan kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiğinden, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı biçimde hüküm kurulması,