Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/86 K.2015/159

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve gerekçeye göre, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... müdafiinin hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, mahkemenin red kararına karşı sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 30/10/2009 tarih ve 2009/161 E. 2009/387 K. Ek Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 492/9 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 13/09/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/9, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/2-g, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 13/09/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,