Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8842 K.2016/1617

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Dosya kapsamına göre sanıkların camiye ait lojmanın içinde bulunan depoya girmeleri şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında olmasına rağmen TCK'nın 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2)Eylemin mahkemenin de kabulüne göre, teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

3)Suç tarihinde güneşin batış saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında 20.15 olduğu ve olay zamanına göre sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4)Suçun işlendiği zaman aralığının CMK 232/2-c maddesine aykırı olarak karar başlığında gösterilmemesi,