Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8953 K.2016/1704

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin aşamalarda işyerini 16.30-17.00 sıralarında kapattığı, saat 06.00 sıralarında da komşularının hırsızlık olayını haber verdikleri yolunda beyanda bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamayı kabul etmediği, suça konu eşyaları, sabah 06.00 sıralarında hurda toplamaya çıktığı sırada çöpe atılmış halde bulduğu yolunda savunma yaptığı, UYAP sorgulamasında, 27.02.2011 olan suç tarihi itibariyle güneşin saat 17.37'de batıp, 06.12'de doğduğu,

TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca 18.37 ile 05.12 saatleri arasında kalan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun gece sayılan vakitte işlendiğine ilişkin dosya kapsamı itibariyle herhangi bir delil bulunmaması dikkate alınarak, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin tatbiki ile cezanın arttırımı yoluna gidilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK nın 51. maddesi ile CMK'nın 231. maddesinin tartışılıp uygulanmama hususunda değerlendirilme yapılmış olması göz önüne alınmak suretiyle, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak,

aynı yasanın 142/1-b, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin aşamalarda işyerini 16.30-17.00 sıralarında kapattığı, saat 06.00 sıralarında da komşularının hırsızlık olayını haber verdikleri yolunda beyanda bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamayı kabul etmediği, suça konu eşyaları, sabah 06.00 sıralarında hurda toplamaya çıktığı sırada çöpe atılmış halde bulduğu yolunda savunma yaptığı, UYAP sorgulamasında, 27.2.2011 olan suç tarihi itibariyle güneşin saat 17.37'de batıp, 06.12'de doğduğu,

TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca 18.37 ile 05.12 saatleri arasında kalan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun gece sayılan vakitte işlendiğine ilişkin dosya kapsamı itibariyle her hangi bir delil bulunmaması dikkate alınarak, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 116/4. maddesinin tatbiki ile fazla cezaya hükmedilmesi,