KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/9001 E., 2016/5849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında seçimlik cezayı öngören mala zarar verme suçu nedeniyle verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği düşünülse de, daha önce hapis cezasına mahkum olmamış suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince uygulama yapılması zorunlu olduğundan tebliğnamede bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş;
Hüküm fıkrasında hırsızlık suçu ile ilgili uyugulama yapılırken TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine, 142/1-a; aynı Kanun'un 151/1. maddesi yerine, 152; “B” kısmında suç adının konut dokunulmazlığını ihlal yerine, işyeri dokunulmazlığını ihlal yazılması, mahallinde düzeltilebilir; müşteki ...’ın gerekçeli karar başlığında adının yazmaması mahallinde eklenebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama masrafının 6183 sayılı kanunun 106. maddesinde belirlenen 20,00 TL'ye kadar (20,00 TL dahil) olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/9001, K. 2016/5849, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama