Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9078 K.2016/1546

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekiye ait cep telefonunun çalındıktan sonra ilk kez aynı gün sabahın ilk saatlerinden itibaren bir ay süreyle sanık adına kayıtlı sim kart ile kullanıldığı, sanığın cep telefonuna takılan sim kartın kendisine ait olduğunu kabul ettiği, kolluk tarafından alınan 22.04.2008 tarihli ifadesi sırasında iletişim bilgisi olarak aynı numarayı bildirdiği,

tanık ...'ın cep telefonunu sanığın oğlu olan ...'dan satın aldığını ancak sanık ...'in kendisinde satılık telefon olduğunu söylediğini beyan ettiği, sanığın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu ve kendisine ait sim kartın müştekiye ait cep telefonunda nasıl kullanıldığını izah edemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu ve mahkemenin uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5237 sayılı TCK’nun 58.maddesi ile yapılan uygulamada, Ezine Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.06.2000 tarih ve 1999/167 E, 2000/30 K. sayılı kararıyla hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının infaz tarihi olan 01.02.2004 gününden itibaren suç tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu gözetilmeksizin anılan Yasa'nın 58/2-b.maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.