Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/9336 K.2016/1487

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-19.12.2010 tarihli olay yakalama tutanağına, Cumhuriyet Savcılığındaki sanığın savunması ve iddianamedeki anlatım ile soruşturma aşamasında sanığın yakalandığında suçunu ikrar ederek, çalınan montun ikametinde olduğunu söylemesi üzerine emniyet görevlileriyle beraber ikametine giderek çalmış olduğu siyah deri erkek montunu rızaen teslim etmesi ve montun emniyet görevlilerince mağaza sorumlusuna teslim edildiğine dair 19.12.2010 tarihli teslim tutanağı gözönüne alındığında, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki anlatımlar arasında çelişki bulunduğundan sanığın, mağdurun zararını tamamen soruşturma evresinde mi,

yoksa kovuşturma evresinde mi giderdiği hususu kesin olarak belirlendikten sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrası yada 2. fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiği belirlenmeden veya TCK 168/1-4 maddesinin uygulanma koşulları tartışılmadan yazılı şekilde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2-Uyap kayıtlarına göre güneşin batış saatinin 18.26 olduğu ve gecenin 19.26'da başladığı, sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddelerinde belirtilen zaman dilimlerinden gece işlediği sabit olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,