KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2015/9959 E., 2016/2814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma,
Karar Metni
420 kelime·2 dk okuma
mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; sanıklar ... ve ...'ın yakalandıklarında suçlarını ikrar ile hırsızlık yaptıkları yeri göstermeleri sonucu henüz müracaatta bulunmayan müştekiye ulaşılarak malzemelerin teslim edildiği olayda, suça konu malzemelerin hasarlı ve kullanılamaz durumda olması nedeniyle tam ve eksiksiz iadeden söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında,
kısmi iade sağlanmış olması nedeniyle müştekinin kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmeyeceği sorulduktan sonra sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar ... ve ...'ın yer göstermeleri nedeniyle eşyalar, müştekiye teslim edildiğinden, bu eşyaları teslim imkanı bulunmuyor ise de, eşyaların hasarlı ve kullanılamaz halde iade edilmesi ve müşteki vekilinin de bu eşyaların kullanılamaz durumda olması nedeniyle maddi zararlarının bulunduğunu beyan etmesi karşısında, arta kalan kısmı iade veya tazmin imkanı varken, bunu yapmadıkları anlaşılan, sanıklar ... hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun yalnız kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması ve ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C.
Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2015/9959, K. 2016/2814, 3 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama