Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/10995 K.2018/12228

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I)Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Yargılama giderinden sanıkların payına düşen tutarın 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL’den az olduğu ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceği gözetilmemiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih,

2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...’in temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından ve sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCY’nın 55. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde; “…Bu fıkra hükmüne göre müsadere kararı verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir” hükmüne yer verildiği, bu nedenle, el konulmuş olan maddi menfaatlerin suçun mağduruna iade edilebildiği veya iade edilebilme olanağının bulunduğu ya da suçun mağdurunun belli olduğu durumlarda kazanç müsaderesine hükmetme olanağının bulunmadığı, bu durumda suçun mağdurunun, “kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan değeri”, sanıktan talep etme hak ve olanağına sahip olduğu,

özel hukuk davası yoluyla talep edebileceği, sanıklardan elde edilen cep telefonlarının hırsızlığa konu televizyonun satımından elde edilen para ile alındığı gözetilmeden, cep telefonlarının müştekiye iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

2)Sanıklar ... ve ...’in üst aramalarında elde edilen ve adli emanete alınan iki adet cep telefonunun, suça konu televizyonun satışından elde edilen para ile satın alındığının, sanıkların anlatımlarıyla anlaşılması karşısında; anılan eşyaların bu şekilde kısmi olarak kolluk kuvvetlerine iadesine, yakınanın rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün tartışılması zorunluluğu,

3)Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 53/1, 63. maddeleri uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması talebi ile 25.04.2013 tarihli iddianamenin düzenlendiği, sanık hakkında TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmadığı, iddianame içeriğinde bu suçun anlatılmadığı,

ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 06/05/2014 tarih ve 2012/6-1486 Esas, 2014/238 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye göre, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kamu davası açılması sağlanıp sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Sanık ...’ın Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan ifadesinde müdafii talebi üzerine sanığı savunması için görevlendirilen zorunlu müdafinin ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

5)Zorunlu müdafii ücreti düşüldükten sonra, sanıkların payına düşen yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,