Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/11138 K.2017/4803

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın 14.02.2015 tarihinde sanık ile birlikte oturan annesine tebliğ edildiği, tebliğin yapıldığı tarihte ve sonrasında sanığın yurtdışında bulunmasından dolayı aynı konutta annesi ile birlikte oturmayan sanığa yapılan tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin, gerekçeli kararın öğrenildiği tarih itibariyle süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hüküm kurulurken, doğrudan 116/4. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken önce 116/2. maddesi uyarınca uygulama yapılıp daha sonra 116/4. maddesinin uygulanması sonuca etkili olmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.