Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/11159 K.2017/11585

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında 22.11.2006 tarihinde TCK'nın 141/1 maddesine göre kurulan hüküm sadece sanık temyizi ile Yargıtay incelemesinden geçtiği, 05.07.2010 tarihli bozma ilamında yalnızca 5271 sayılı CMK'nın 231/5- 14 madde ve fıkraları gereği sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi için bozulduğu, bundan sonra kurulan hükümde, aleyhe temyiz bulunmadığı halde, TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulduğu, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği ikinci hükümde kurulurken CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirlenen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,