Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/11274 K.2018/12922

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık yakalandığında, müştekiye ait olan ve kendisine uyacağını düşündüğü bir kısım giyim eşyasını koyduğu iki adet el çantasını evin dışında sakladığı yeri müştekiye söyleyerek iadesini sağlaması karşısında; müştekinin celbi ile kısmi iade nedeniyle rızasının sorulması ve sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; iddianameyle sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanması istendiği halde CMK’nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanığın üzerine atılı bulunan konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun, 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesi uyarınca suç tarihine göre takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden; müştekinin şikayetçi olmaması gerekçe gösterilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesi,