Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/11342 K.2018/12232

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I)Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde sayılan haklar ile aynı fıkranın (c) bendinde yazılı kendi altsoyu dışındaki diğer kişilere yönelik velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya, TCK’nın 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Yargılama gideri olarak hesaplanan 244,02 TL'nin, sanık ve temyiz dışı sanıktan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak müştereken tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmesi ile, "244,02-TL yargılama giderinin 5271 sayılı CMK'nın 324-330 maddeleri uyarınca sanıklardan müştereken tahsiline" cümlesinin çıkarılarak yerine ''Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına" cümlesi eklenerek, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

1)Mağdurun duruşmada alınan beyanında, suça konu yerin depo olduğunu beyan etmesi, olay yeri inceleme raporunda da işyerinden depo olarak bahsedildiği, mahallinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda ise suça konu yerin iş yeri olduğunun belirtildiği, ancak rapora ekli fotoğraflardan ve raporun içeriğinden incelenen yerin iş yeri olduğuna dair herhangi bir bilgiye ulaşılamadığı, ekli fotoğraflarda iş yerinin adına dair yazı veya tabela ve sair tanıtıcı işaret bulunmadığı,

söz konusu iş yerinin salt eşyaların muhafazası için kullanılan veya herhangi bir ticari faaliyetin yürütülüp yürütülmediği ve depo olarak kullanılıp kullanılmadığının net olarak belirlenemediği anlaşılmakla, söz konusu yerin iş yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı hususlarının araştırılarak, gerekirse mağdura bu husus ayrıntılı şekilde açıklatılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 2)Sanığın, temyiz dışı sanıkla birlikte mağdurun işyerinden çalınan kablolarla yakalanması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu birden fazla kişiyle birlikte işlenmesine rağmen 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereği hükmedilen cezada artırım yapılmaması,

3)Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde sayılan haklar ile aynı fıkranın (c) bendinde yazılı kendi altsoyu dışındaki diğer kişilere yönelik velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya, TCK’nın 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,