Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12056 K.2018/339

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık için; mahkemenin 01/07/1999 tarihinde işlenen suç için 23/12/2008 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 29/01/2009 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde 24/06/2011 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 14/01/2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 09/06/2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29/01/2009 ile deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 24/06/2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay tarihinde gece vakti açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte müştekinin ikametinin önüne gediği ve diğer şahsın şahsi çeviklik gerektirir şekilde tırmanarak açık olan balkon kapısından içeri girdiği sırada sanığın gözcülük yaptığı ve içeriden 1 adet cep telefonu ile cüzdanı çaldıkları şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2,

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/4. maddesinde öngörülen 15 yıl olan zamanaşımının, suç tarihi olan 01/07/1999 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,