Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12500 K.2017/10177

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Her ne kadar gerekçeli karar sanığa 28/01/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, sanık tarafından temyiz dilekçesi süresinden sonra 8. gün olan 05/02/2015 tarihinde verilmiş ise de; sanığa 28/01/2015 tarihinde tebliğ edilen zarfın üzerinde ek karar, duruşma zaptı ibarelerinin yer aldığı, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiğine dair bir ibarenin yer almadığı anlaşılmakla, sanık tarafından temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak,

gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından hesaplanan vergisi dahil kaçak kullanım bedeli olan 417,31 TL ‘yi ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,