KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/1254 E., 2018/6061 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nın 09.05.2014 ve 07.06.2013 tarihlerinde talimat ile alınan savunmalarında duruşmadan vareste tutulmak istediklerini belirttikleri anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulmamışsa da mahkemesince zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması olanaklı kabul edilmiş, suça sürüklenen çocukların müştekiler ... ve ...'ın işyerine beraber girdikleri anlaşıldığından TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinden işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından zamanaşımının dolmadığı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuklar için alınan sosyal inceleme raporu ücreti 300,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yolamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/1254, K. 2018/6061, 30 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama