Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12598 K.2018/3477

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun kilitlediğini beyan ettiği aracının tornavida ile açılarak çalınması eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde, TCK’nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Mağdurun karakola başvurusunun ardından suça sürüklenen çocuğun babasının mağduru arayıp kamyonetin yerini bildirerek iadesini sağladığı, kamyonet içindeki bir kısım eşyanın iade edilmediğinden kısmi iadenin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesi uyarınca mağdura, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,