Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12912 K.2018/3645

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 19/12/2005 yerine 27/02/2006 tarihi olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 19/12/2005 tarihinde işlenen suçlar için 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 14.05.2007 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklamasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 25.04.2008 tarihinde işlenen mahkumiyet hükmü nedeniyle 24/10/2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.05.2007 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 28.04.2008 tarihleri arasında dava zamanaşımının 11 ay 11 gün durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyla karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucu doğurduğundan, bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmaktadır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hukukumuzda ilk kez çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ile kabul edilmiş, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine eklenen 5 ila 14. fıkrayla büyükler için de uygulamaya konulmuş, aynı Kanun'un 40. maddesi ile 5395 sayılı Kanun'un 23. maddesi değiştirilmek suretiyle, denetim süresindeki farklılıklar hariç tutulmak kaydıyla çocuk suçlular ile yetişkin suçlular, hükmün açıklanmasının geri bırakılması açısından aynı şartlara tâbi kılınmıştır.

Başlangıçta yalnızca yetişkin sanıklar yönünden ve şikâyete bağlı suçlarla sınırlı olarak hükmolunan, bir yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezalan için kabul edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında yapılan değişiklikle, Anayasa'nın 174. maddesinde güvence altına alman inkılâp kanunlarında yer alan suçlar istisna olmak üzere, iki yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezalarına ilişkin tüm suçları kapsayacak şekilde düzenlenmiş, maddenin altıncı fıkrasına,

25/07/2010 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle "sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." cümlesi eklenmiş, yine maddenin sekizinci fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" cümlesi eklenmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98/1 ve TCK’nın 7. maddesi uyarınca "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir."

5560 sayılı Yasa’nın yürürlük tarihi olan 19.12.2006 tarihinden önce ve 19.12.2005 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Kanun'un 23. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik süresi içerisinde işlediği bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum olmadığı taktirde davanın düşeceğinin ve aynı maddenin 6. fıkrasında denetimli serbestlik süresi içerisinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçun işlenmesi halinde, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağının belirtilmesi karşısında,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verdiği, suça sürüklenen çocuğun öngörülen deneme süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.06.2013 günlü, 2012/976 Esas ve 2013/638 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde kabul etme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1-f maddesi uyarınca 6,000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde yer alan “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmü karşısında,

suça sürüklenen çocuğa deneme süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 20.06.2013 tarihinde verilen ve açıklanan hükümde esas alınan mahkumiyet hükmünün adli para cezasından ibaret olup hapis cezasına mahkum olma koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,