Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12926 K.2018/3133

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Kanun'un öngördüğü sınırlar arasında ceza belirleme hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin TCK'nın 61. maddesinde belirtilen ölçütler dikkate alınarak kullanılması, temel ceza belirlenirken adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması ve gösterilen gerekçenin dosya içeriği ile uyumlu olması gerekmektedir.

Somut olayda; müştekinin aracının camını geceleyin 01.30 sularında kıran suça sürüklenen çocukların, araç içerisinden müştekiye ait olan 250,00 TL değerinde ve bozuk olan teybi çaldıkları, müştekinin mahkemede ki beyanında çocukların yüzlerini görmediğini belirtmesi karşısında.

Suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair tek delilin ikrarları olması karşısında, hırsızlık suçlarından temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçiminde ayırıcı bir özellik olmadığı gibi, işlendiği zaman konusunda TCK’nın 143. maddesinden artırım yapıldığı ve suç işlemeyi alışkanlık haline

getirmeleri gerekçe gösterilerek CMK’nın 231 ve TCK’nın 51. maddelerinin uygulanmadığı anlaşılmakla, tüm aşamalarda olayı samimi olarak anlatıp olayı aydınlatan, duruşma tutanaklarına yansıyan somut olumsuz bir davranışları da bulunmayan, suç tarihinde sabıkasız olan, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinden temel ceza belirlenirken “suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman,...” biçimindeki somut olaya ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hırsızlık suçlarından (teşdiden) hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2)Suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda samimi olarak eylemlerini anlatıp olayı aydınlattıkları, duruşma tutanaklarına yansıyan somut olumsuz bir davranışları da bulunmadığı, suç tarihinde sabıkasız oldukları ve müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talepleri bulunduğu halde "suça sürüklenen çocukların kişiliği, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak ve suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanmasını gerektirir müspet bir sebep görülmediğinden" şeklindeki yetersiz gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,