Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/12982 K.2017/11039

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2010 gün 274-300; 06.12.2008 gün 144-234, 23.09.1974 gün 224-408 ve 16.04.1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Anılan Ceza Genel Kurulu kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeden ilgili mahkeme tarafından kabul kararı verilmiş ise de, bu kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, sanığın bilinen en son adresine yapılması gerekirken farklı bir adrese tebligatın yapıldığının anlaşılması karşısında, usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmayıp sanığın 17.11.2014 tarihli dilekçesi, öğrenme ile süresinde verilmiş temyiz dilekçesi kabul edilerek, eski hale getirme talebi yerinde görülerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında mükerrirlik uygulamasına esas alınan ilamlarda birden fazla ceza olduğu halde, hangisinin 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alındığı belirtilmemiş ise de, mahkemece tekerrür iradesi ortaya konulmuş olması nedeniyle anılan ilamlardaki en ağır cezanın infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüş, ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.