Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/13003 K.2018/13423

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın sabıka kaydına göre, Keşan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/239 Esas ve 2005/430 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, uygulama koşulu bulunmayan TCK'nın 31/3. maddesinin uygulandığı Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/100 Esas ve 2000/86 Karar sayılı mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tekerrüre ilişkin bölümlerin hükümlerden çıkarılarak yerine "Sanığın Keşan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/239 Esas ve 2005/430 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlelerinin yazılmasına,