Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/13092 K.2016/10387

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık için; mahkemenin 05.04.2013 tarihinde işlenen suç için 27.03.2014 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 29.04.2014 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 01.12.2015 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 18.02.2016 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.04.2014 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 02.04.2015 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın müştekinin işyerinde iken eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.