Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/13222 K.2018/13844

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...’ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiş;

yakalama tutanağına göre ihbar üzerine olay yerine giden polislerin 40 numaralı apartman önünde verilen eşkale uygun şahıs olduğunu görüp yanına gittiklerinde kaldırım üzerinde çalınan malzemelerin bir miktarının olduğu çuvalı bulduktan sonra kendi araştırmaları ile sanığın önünde yakalandığı binanın altındaki merdivenlerin bulunduğu boşlukta başka bir çuval buldukları, sanığın ikinci çuvalı apartman boşluğu merdiven altına gizlediği dolayısıyla hakimiyet alanına geçirdiği anlaşılmakla tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesi de benimsenmemiştir.