Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/1334 K.2017/14974

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yokluğunda hüküm verilen sanığa gerekçeli kararın MERNİS adresi ile aynı olan bilinen en son adresine önce normal yoldan tebliğat yapılması, bu tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise, 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine yapılan 27/11/2015 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilip, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/12/2015 gün, 2014/307 Esas ve 2014/507 Karar sayılı temyiz isteminin redde ilişkin kararın kaldırılarak yapılan incelemede,

Suçtan zarar görenin kamu tüzel kişisi olması sebebiyle sanığın eyleminin uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu sökülen rayların suç tarihinde... Maden İşletmeleri tarafından söküldüğü ve atıl durumda olduğunun anlaşılması karşısında; rayların o an kamu hizmetine tahsis edilmemiş olması ve kamu kurumu bünyesinde bulunmadığından dolayı eylemin TCK'nın 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,