Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/13639 K.2018/13548

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 22/12/2009 tarih, 2008/69 Esas ve 2009/1085 Karar sayılı ilamı ile sanığın TCK'nın 244/4, 52/2-4 maddeleri gereği 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyiz talebi üzerine hükmün, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 04.11.2015 tarih, 2015/8014 Esas ve 2015/6501 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması üzerine devam olunan yargılama sonucunda, sanığın bu kez TCK'nın 142/2-e, maddesi gereği 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak kazanılmış hak gereği 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği görülmekle, ilk hükmü sadece sanığın temyiz edip,

aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın hırsızlık suçu yönünden 3 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,