KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2016/13676 E., 2018/15244 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Sanığın yokluğunda verilen 13/11/2014 tarihli kararın sanığın son bildirdiği adrese 08/12/2014 günü tebliğ edildiği, sanığın kararı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 19.11.2012 kesinleşme tarihli, Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1865 Esas ve 2006/474 Karar sayılı 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, Konya Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/294 Esas ve 2006/379 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından,
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamış, mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken “suçun işleniş biçimi, sanıkların kasıtlarının yoğunluğu,
suça olan eğilimleri” gibi gerekçeler ile alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel ceza belirlenmesinde herhangi Yasa'ya aykırı bir yön bulunmadığı ve alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin adalet duygusuna uygun ve tatmin edici bulunduğu kabul edilmekle, hırsızlık suçu yönünden bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2016/13676, K. 2018/15244, 28 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama