Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2016/14027 K.2018/14259

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların katılana ait kamyonetin üzeri sadece branda ile örtülen, kilitsiz vaziyetteki seyyar tezgah gibi kullanılan kasa kısmından 3 adet kavun ve bozuk paraları almaları şeklindeki eylemlerinin, katılanın cadde üzerinde pazar yeri de olmayan, bu nedenle ne şekilde adet gereği açıkta bırakıldığı hususu anlaşılamayan yerden gerçekleşen eylemin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturabileceği tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde aynı Yasa'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; iddianamede sanıkların, katılana ait seyyar satış yaptığı kamyonetin içinden ve kasasından 3 adet kavun ve 45,00 TL parasını çaldıklarının iddia edildiği, mahkemece deliller değerlendirilip bir bütün olarak hüküm kurulması gerekirken eylem bölünüp sanıkların 3 adet kavun çalması eylemi yönünden mahkumiyetlerine, bozuk paraların çalındığına ilişkin iddiaya yönelik olarak ise beraat kararı verilerek hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,